Dallas 8 Φεβρουαρίου 1986: Οι 16.573 φίλαθλοι που έχουν κατακλίσει την Reunion Arena περιμένουν να θαυμάσουν τους καλύτερους dunkers του NBA στον διαγωνισμό καρφωμάτων του All-Star Game και ειδικά τον περυσινό νικητή Dominique Wilkins. Αντ’ αυτού τους περιμένει ένα ακόμα καλύτερο σόου από αυτό που φαντάζονταν, αφού νικητής αναδεικνύεται ο βραχύσωμος Spud Webb προσφέροντας τους ένα πραγματικό υπερθέαμα.
Με ύψος μόλις 1.68 μέτρα η παρουσία του 22χρονου τότε rookie στον διαγωνισμό έμοιαζε με παραφωνία. Άλλωστε κανείς δεν τον είχε δει να καρφώνει. Ούτε καν ο Wilkins με τον οποίο ήταν συμπαίκτες στους Atlanta Hawks. Ανάμεσα στους άλλους συμμετέχοντες που ήταν ο Terence Stansbury (1.96 μέτρα) των Indiana Pacers, o Gerald Wilkins (1.98 μέτρα) των New York Knicks, ο Jerome Kersey (2.01 μέτρα) των Portland Trail Blazers, ο Paul Pressey (1.96 μέτρα) των Milwaukee Bucks, ο Roy Hinson (2.06 μέτρα) των Cleveland Cavaliers και ο Terry Tyler (2.01 μέτρα) των Sacramento Kings έμοιαζε με μικρό παιδί. Κι όμως τους κατατρόπωσε και πέρασε στον δεύτερο γύρο συγκεντρώνοντας τους περισσότερους βαθμούς από τους κριτές.
Στην πρώτη προσπάθεια του ο Webb έκανε ανάποδο κάρφωμα με σπάσιμο της μέσης και σηκώθηκε τόσο ψηλά που η μπάλα χτύπησε στο κεφάλι του και άλλαξε πορεία ενώ έμπαινε στο καλάθι με αποτέλεσμα όλοι να νομίζουν πως κάρφωσε στο σίδερο. Τελικά το τηλεοπτικό replay ξεκαθάρισε το μπέρδεμα και βαθμολογήθηκε με 46. Δεύτερη προσπάθεια περιστροφή στον αέρα και κάρφωμα με το ένα χέρι που πήρε 48. Τελευταία για τον πρώτο γύρο ήταν ένα κάρφωμα με τα δύο χέρια και διπλό σπάσιμο της μέσης που του έδωσε 47 και 141 στο σύνολο. Μαζί του στον δεύτερο γύρο πέρασαν ο αδερφός του Dominique Wilkins (ως νικητής του διαγωνισμού το 1985 είχε περάσει απευθείας στον δεύτερο γύρο), Gerald, με 133 βαθμούς και ο Stansbury που κέρδισε τον Kersey στο μπαράζ της ισοβαθμίας (είχαν από 129 βαθμούς).
Παρότι ο Webb του είχε πει πως δεν είχε κάνει προπόνηση και δεν έχει προβάρει κανένα κάρφωμα ενόψει του διαγωνισμού ο Dominique ήξερε πως ο συμπαίκτης του δεν πήγε μέχρι το Dallas απλά για να πάρει μέρος. Μετά από αυτά που είδε στον πρώτο γύρο κατάλαβε πως το να υπερασπιστεί τον τίτλο του δεν θα είναι τόσο εύκολο και προειδοποίησε τους υπόλοιπους συμμετέχοντες πως ο Spud έχει σοβαρές πιθανότητες νίκης. Αν δεν τον πήραν στα σοβαρά άρχισαν να τον πιστεύουν όταν ο Webb κάρφωσε πρώτος στον δεύτερο γύρο και πήρε 50, αφού χτύπησε τη μπάλα στο παρκέ, απογειώθηκε από μακριά και την κάρφωσε ανάποδα στο καλάθι. Το επόμενο κάρφωμα του επιχείρησε να το κάνει από την γραμμή των ελευθέρων βολών. Τα κατάφερε με την δεύτερη και παρότι πάτησε αρκετά πιο μπροστά η εικόνα ήταν εντυπωσιακή. Παρόλα αυτά η κριτική επιτροπή του έδωσε μόνο 42.
Το 46 που πήρε με ένα ακόμα κάρφωμα με τα δύο χέρια ύστερα από διπλό σπάσιμο της μέσης δεν του εξασφάλισε απλά μια θέση στον τελικό αλλά ισοβαθμία με τον Dominique στους 138 βαθμούς. Η μεταξύ τους αναμέτρηση ήταν ένα Δαβίδ εναντίον Γολιάθ για τα δεδομένα του διαγωνισμού και όχι μόνο λόγω της διαφοράς ύψους (2.03-1.68). Για όσους παρακολουθούσαν ο Webb ήταν ανταγωνιστικός, όμως ο Wilkins παρέμενε το απόλυτο φαβορί. Όλα αυτά μέχρι το πρώτο κάρφωμα του τελικού όπου ο Spud έκανε περιστροφή 360 μοιρών, κάρφωσε με το ένα χέρι και βαθμολογήθηκε με 50. Ο Wilkins έκανε το ίδιο από διαφορετικό σημείο και πήρε επίσης 50. Το δεύτερο κάρφωμα όμως ήταν δύσκολο να το ισοφαρίσει.
Ο Webb έσκασε τη μπάλα στο παρκέ με τόση δύναμη ώστε να φτάσει να χτυπήσει στο ταμπλό και να την πιάσει στον αέρα με το ένα χέρι πηδώντας όσο πιο ψηλά μπορούσε. Την πρώτη φορά την κάρφωσε στο σίδερο, αλλά την δεύτερη τα κατάφερε και γνώρισε την αποθέωση από το κοινό. Πήρε ένα ακόμα 50άρι και εφόσον ο «ανεμόμυλος» του Wilkins βαθμολογήθηκε με 48 αναδείχτηκε νικητής με 100-98. Αμέσως μετά αποκάλυψε πως δεν είχε χάσει ποτέ διαγωνισμό καρφωμάτων. Είχε πάρει μέρος σε άλλους εννιά σε highschool και κολέγιο και είχε επικρατήσει σε όλους. Ακόμα παραδέχτηκε πως δεν είχε ετοιμάσει τίποτα από πριν: «Δεν σκέφτηκα κάτι οπότε δεν μπορώ να περιγράψω τα καρφώματα που είδατε. Απλά βγήκα στο παρκέ και τα έκανα. Η αλτικότητα που διαθέτω είναι δώρο Θεού και προσπαθώ να την αξιοποιήσω με τον καλύτερο τρόπο».
Με ύψος 1.68 μέτρα ο Webb τότε ήταν ο πιο κοντός παίκτης που αγωνιζόταν στο NBA και μέχρι σήμερα παραμένει ο πιο κοντός που έχει κερδίσει ποτέ τον διαγωνισμό καρφωμάτων του All-Star Game. Ο λόγος που πήρε μέρος το 1986 ήταν η πόλη. Έχει γεννηθεί στο Dallas και την πρώτη του χρονιά στο NBA ήθελε να κάνει περήφανους τους δικούς του ανθρώπους με την παρουσία του στον διαγωνισμό. Πήρε μέρος επίσης το 1988 και το 1989 και το 2006 ανέλαβε ρόλο δασκάλου. Προετοίμασε τον Nate Robinson (1.75 μέτρα) για τον διαγωνισμό και τον είδε να κερδίζει περνώντας από πάνω του για να καρφώσει. Το 2010 όταν το All-Star Game φιλοξενήθηκε ξανά το Dallas ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής και ο Robinson κέρδισε για 3η φορά (2006, 2009, 2010) για να γίνει ο παίκτης με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία του διαγωνισμού.
Για τον ίδιο η νίκη του το 1986 αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή της καριέρας του και του έδωσε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του NBA. Από τις 12 σεζόν που αγωνίστηκε τις μισές τις πέρασε στους Hawks, φόρεσε για τέσσερα χρόνια την φανέλα των Kings με τους οποίους διένυσε την καλύτερη του περίοδο ατομικά, έβγαλε μία σεζόν με Hawks και Minnesota Timberwolves και αφού το 1997 έμεινε εκτός δράσης επέστρεψε την επόμενη χρονιά για να κάνει τέσσερις εμφανίσεις με τους Orlando Magic και να αποσυρθεί σε ηλικία 34 ετών έχοντας μέσο όρο καριέρας 9.9 πόντους και 5.3 ασίστ. Σήμερα στα 57 του αποτελεί τον διοικητικό ηγέτη των Texas Legends που είναι η θυγατρική ομάδα των Dallas Mavericks στην G League.
Για την ιστορία Spud δεν είναι το κανονικό του όνομα, αλλά το παρατσούκλι του. Τον βάφτισαν Anthony, αλλά όταν γεννήθηκε το 1963 η οικογένεια του τον φώναζε Sputnik από τον τότε διάσημο δορυφόρο της Σοβιετικής Ένωσης. Σύντομα όμως το Sputnik έγινε Spud και επειδή ήταν πιο εύηχο τον ακολούθησε για μια ζωή. Παρόλα αυτά η αρχική έκδοση του προσωνύμιου του αποδείχτηκε τρόπον τινά προφητική, αφού όπως και ο δορυφόρος έτσι και ο Webb κατέρριψε το νόμο της βαρύτητας.







Αφήστε μια απάντηση