Ο Pau Gasol άφησε την Barcelona για το NBA όταν ήταν 20 ετών και στα 40 του επιστρέφει για να ολοκληρώσει την καριέρα του φορώντας την φανέλα της με την οποία επιθυμεί να διεκδικήσει τον μόνο τίτλο που τους ξέφυγε το 2001.
Η συγκεκριμένη χρονιά αποτελεί ορόσημο για τον ίδιο και για ολόκληρο το ισπανικό μπάσκετ. Βλέπετε ήταν αυτή κατά την οποία ο Gasol έδειξε πως διαθέτει τα φόντα να γίνει αυτό που είναι σήμερα. Ο κορυφαίος Ισπανός παίκτης όλων των εποχών. Οδήγησε την Barcelona στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και του Copa del Rey παίρνοντας το βραβείο του MVP και στις δύο διοργανώσεις και αφού επελέγη στο νούμερο 3 στο draft του NBA από τους Atlanta Hawks (σ.σ. τον παραχώρησαν κατευθείαν με ανταλλαγή στους Memphis Grizzlies), οι Ισπανοί του έδωσαν χωρίς δεύτερη σκέψη τα κλειδιά της εθνικής τους ομάδας για να ηγηθεί της πορείας προς το 3ο σκαλί του βάθρου στο EuroBasket το οποίο ήταν η αφετηρία της καλύτερης περιόδου στην ιστορία της.
Κι όλα αυτά χωρίς να είναι καν πρωταγωνιστής στα χρυσά μετάλλια που πήρε με την Ισπανία στο EuroBasket Under-18 το 1998 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Under-19 το 1999. Απαρατήρητη για το ευρύ κοινό ήταν και η παρουσία του στην Barcelona αρχικά. Ο Gasol έκανε το ντεμπούτο του στο Ισπανικό πρωτάθλημα σε ηλικία 18 ετών τον Ιανουάριο του 1999, έμεινε στο παρκέ για 29 δευτερόλεπτα και μέσα στη σεζόν είχε άλλες τρεις ολιγόλεπτες συμμετοχές με τις δύο να είναι σε αγώνες των playoffs. Το 2000 απέκτησε αρκετό χρόνο συμμετοχής (13 λεπτά ανά αγώνα), έπαιξε σε 38 αγώνες στην ACB στους 15 εκ των οποίων ήταν βασικός, ενώ διατήρησε τον ρόλο του και στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις. Ακόμα και έτσι δεν είχε προκαλέσει αίσθηση και για τους περισσότερους ήταν απλά ένας πιτσιρικάς από τα τμήματα υποδομής που συμπλήρωνε την 12άδα.
Στην πραγματικότητα όμως η Barcelona τον προετοίμαζε σταδιακά για αυτό που θα ακολουθούσε την επόμενη σεζόν. Ο τότε προπονητής της, Aito Garcia Reneses, το 2001 δημιούργησε μια απίθανη ομάδα που ήταν κομμένη και ραμμένη για το μπάσκετ των 24 δευτερολέπτων που μόλις είχε εισαχθεί στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς (σ.σ. μέχρι το 2000 ο χρόνος επίθεσης ήταν 30 δευτερόλεπτα και κάθε αναμέτρηση παιζόταν σε δύο εικοσάλεπτα ημίχρονα). Η Barcelona έπαιζε γρήγορα, θεαματικά και ξεπερνούσε για πλάκα τους 90 πόντους με ένα μείγμα έμπειρων και νεαρών εξαιρετικά ταλαντούχων παικτών το οποίο αποτελούσαν οι Juan Carlos Navarro (20 ετών), Sarunas Jasikevicius (24 ετών), Arturas Karnisovas (29 ετών), Roberto Duenas (25 ετών), Ευθύμης Ρεντζιάς (25 ετών), Nacho Rodriguez (30 ετών), Rodrigo de la Fuente (24 ετών), Alain Digbeu (25 ετών), Francisco Elson (25 ετών), Michael Hawkins (28 ετών) και Zoran Savic (34 ετών).
Ο Gasol ήταν η ατραξιόν αυτού του συνόλου και ολόκληρου του Ισπανικού Πρωταθλήματος στα παρκέ του οποίου δεν είχε εμφανιστεί ξανά παίκτης με ύψος 2.15 μέτρα που να μπορούσε να χειριστεί τη μπάλα με την ευχέρεια που το κάνει ένας point guard. O 20χρονος τότε Ισπανός ήταν ο βασικός power forward της Barcelona και οι αντίπαλοι της δεν ήξεραν πως να τον σταματήσουν. Τον έβλεπαν να παίρνει την μπάλα στο τρίποντο, να την βάζει στο παρκέ και να καρφώνει από πάνω τους φτάνοντας με ντρίμπλα μέχρι το καλάθι, να τους αφήνει πίσω του και να τρέχει όλο το γήπεδο για να πάρει πάσα και να καρφώσει, να κόβει στην πλάτη της άμυνας για να τελειώσει την φάση με alley-oop κάρφωμα, να βάζει τρίποντο όταν του έκλειναν τους διαδρόμους προς το ζωγραφιστό, να είναι ανίκητος κάτω από το καλάθι, να το σκεπάζει στην άμυνα με τα τεράστια χέρια του, να δίνει απίθανες ασίστ για τα δεδομένα ενός ψηλού και ενίοτε να κατεβάζει ο ίδιος τη μπάλα για να δημιουργήσει ή να τελειώσει φάσεις μόνος του.
Το πιο εντυπωσιακό ήταν πως όλα αυτά τα έκανε και στα μεγάλα παιχνίδια. Στις πιο δύσκολες αναμετρήσεις της σεζόν ο Gasol μεταμορφωνόταν σε απόλυτο κυρίαρχο στο παρκέ και ήταν ο ηγέτης της Barcelona. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρώτη συνάντηση της με την Real Madrid. Το 2000 παρότι οι Καταλανοί ήταν το φαβορί η «βασίλισσα» τους πήρε το πρωτάθλημα επικρατώντας στον 5ο και τελευταίο αγώνα των τελικών μέσα στο Palau Blaugrana και ο Gasol, που παρακολουθούσε στενοχωρημένος από τον πάγκο τους παίκτες της να πανηγυρίζουν μέσα στο σπίτι του, ήταν αποφασισμένος για ρεβάνς. Έτσι όταν η Real επισκέφτηκε την Βαρκελώνη για την 10η αγωνιστική φόρτωσε το καλάθι της με 20 πόντους ώστε η Barca να επικρατήσει με το επιβλητικό 82-54.
Αυτή ήταν μόνο η αρχή, αφού όπου την έβρισκε εκείνη τη χρονιά έμοιαζε με ταύρο που αντίκριζε κόκκινο πανί. Στο Final Eight του Copa del Rey η Barcelona απέκλεισε στα προημιτελικά την Fuenlabrada 98-76 και την Valencia στα ημιτελικά 95-69 για να βρεθεί αντιμέτωπη με την Real στον τελικό. Ο Gasol είχε συνεισφέρει με 15 και 13 πόντους αντίστοιχα, αλλά την καλύτερη του εμφάνιση την κρατούσε για αυτό το παιχνίδι. Σκόραρε 25 πόντους, αναδείχτηκε MVP της διοργάνωσης, η Barcelona κέρδισε 80-77, κατέκτησε το κύπελλο Ισπανίας για πρώτη φορά μετά το 1994 και έβαλε μπροστά για το πρωτάθλημα το οποίο πήρε χωρίς να χάσει ούτε έναν αγώνα στα playoffs. Πέρασε 3-0 (93-74, 115-74, 106-62) την Valladolid στον πρώτο γύρο και προτού ανανεώσει το ραντεβού της με την Real στους τελικούς έκανε το ίδιο και με την Malaga (95-88, 93-71, 102-95).
Το 3ο παιχνίδι της σειράς με την Unicaja ήταν το πιο δύσκολο, αλλά ο Gasol με 27 πόντους και 9 ριμπάουντ έκανε την διαφορά. Η Real πάλι προέβαλε σθεναρή αντίσταση, όμως έχασε τους δύο πρώτους αγώνες στην Βαρκελώνη 81-73 και 80-77. Η Barcelona και ειδικά ο Gasol ήθελαν να την πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα και να πανηγυρίσουν την κατάκτηση του τίτλου μέσα στην Μαδρίτη. Με μια παράσταση βγαλμένη από το NBA ο νεαρός Pau πέτυχε 22 πόντους, μάζεψε 10 ριμπάουντ, πήρε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών και οδήγησε την ομάδα του στη νίκη με 96-84 δίνοντας της το πρωτάθλημα στην τελευταία εμφάνιση του με την φανέλα της, αφού πλέον ήταν ολοφάνερο πως ανήκε σε έναν άλλο μπασκετικό κόσμο όπου από την πρώτη στιγμή έκανε τα ίδια και έγινε ο πρώτος ξένος που αναδείχτηκε rookie της χρονιάς.
Είκοσι χρόνια μετά το νούμερο «16» τον περιμένει και πάλι. Ο Gasol πάντα έλεγε πως θα κλείσει την καριέρα του στην Barcelona και τόνιζε πως θα επιστρέψει την κατάλληλη στιγμή. Μπορεί πλέον να είναι 40 ετών, να προέρχεται από τραυματισμό και να μην είναι ακόμα έτοιμος να αγωνιστεί, όμως κανείς δεν αμφιβάλλει πως θα βοηθήσει στην επίτευξη των στόχων της. Σημαντικότερος όλων η EuroLeague δηλαδή ο μόνος τίτλος που δεν πήραν το 2001. Στην πρώτη σεζόν της διοργάνωσης υπό την αιγίδα του Jordi Bertomeu η Barcelona είχε βρεθεί στον ίδιο όμιλο με τον ΠΑΟΚ και ομάδες όπως η Buducnost από το Μαυροβούνιο, η Verona από την Ιταλία, οι London Towers από την Αγγλία και οι Frankfurt Skyliners από την Γερμανία απέναντι στις οποίες ο Gasol έκανε πάρτι.
Στην πρεμιέρα μόνο με την Buducnost έβαλε 23 πόντους σε 12 λεπτά συμμετοχής, σταμάτησε στους 21 κόντρα στους Skyliners και στο 102-91 επί του ΠΑΟΚ στην Θεσσαλονίκη είχε 24 πόντους και 10 ριμπάουντ. Δυστυχώς για τους Καταλανούς έδωσε το «παρών» μόνο σε έξι αναμετρήσεις γιατί τραυματίστηκε και έτσι αποκλείστηκαν στην φάση των «16» με 2-0 από την Benneton Trevizo παρότι είχαν πλεονέκτημα έδρας. Τώρα η Barcelona βρίσκεται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα με 18 νίκες και 7 ήττες, έχει βρει για τα καλά τον ρυθμό της και υπό τις οδηγίες του Sarunas Jasikevicius έχει θέσει ισχυρή υποψηφιότητα για την ανάδειξη της σε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Αν μη τι άλλο ιδανικότερο φινάλε σε μια τόσο μεγάλη καριέρα όπως αυτή του Pau Gasol δεν θα μπορούσε να υπάρξει.
Αφήστε μια απάντηση