Ο Ronaldo (62 γκολ) είναι πλέον ο 3ος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής Βραζιλίας, αφού ο Neymar έφτασε τα 64 τέρματα με την φανέλα της, όμως το γεγονός αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια αναδρομή στα κατορθώματα του «φαινόμενου» με την Selecao.

Το 1994 ο 17χρονος τότε Ronaldo είχε βρεθεί στην αποστολή της ομάδας που είχε κατακτήσει το World Cup για πρώτη φορά μετά το 1970. Δεν είχε αγωνιστεί καθόλου, αλλά οι Βραζιλιάνοι περίμεναν πως τα επόμενα χρόνια θα μεγαλουργήσει και δεν έπεσαν έξω. Μέσα σε μια τριετία είχε εξελιχτεί στον κορυφαίο παίκτη του κόσμου και μετά από μία απίθανη σεζόν στην Ισπανία με την Barcelona το 1997, είχε έρθει πλέον η ώρα να το πιστοποιήσει και σε διεθνές επίπεδο. Με 34 γκολ σε 37 εμφανίσεις στην La Liga είχε πάρει το Χρυσό Παπούτσι ως ο κορυφαίος σκόρερ των ευρωπαϊκών γηπέδων και θα μπορούσε να έχει πετύχει ακόμα περισσότερα εάν δεν απουσίαζε από τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές λόγω του Copa America.

Η Βραζιλία είχε να κατακτήσει το τρόπαιο από το 1989 και το 1995 είχε ηττηθεί στον τελικό από την Ουρουγουάη, οπότε πήγε στην Βολιβία όπου φιλοξενήθηκε η διοργάνωση με άγριες διαθέσεις. Ο Ronaldo έβαλε δύο γκολ στο 5-0 επί της Κόστα Ρίκα στον πρώτο αγώνα και δεν σκόραρε ξανά στην φάση των ομίλων. Η Selecao κέρδισε επίσης 3-2 το Μεξικό και 2-0 την Κολομβία για να προκριθεί στα προημιτελικά, όπου τον είδε να σημειώνει και τα δύο τέρματα της στο 2-0 επί της Παραγουάης. Στο 7-0 κόντρα στο Περού στα ημιτελικά δεν βρέθηκε ανάμεσα στους σκόρερς, όμως στον τελικό ολοκλήρωσε ιδανικά το τουρνουά. Η οικοδέσποινα Βολιβία είχε ισοφαρίσει 1-1, αλλά το «φαινόμενο» έβαλε πάλι μπροστά τους Βραζιλιάνους που επικράτησαν 3-1 και στέφτηκαν πρωταθλητές Λατινικής Αμερικής. Με τα πέντε γκολ του ο Ronaldo ήταν ο δεύτερος σκόρερ του Copa America πίσω από τον Μεξικανό Luis Hernandez που είχε έξι και πήρε το βραβείο του κορυφαίου παίκτη της διοργάνωσης.

Αυτό ήταν το πρώτο δείγμα του τι μπορεί να πετύχει η Βραζιλία όταν τον έχει στην ενδεκάδα της και όπως ήταν αναμενόμενο έστρεψε αμέσως την προσοχή της στην υπεράσπιση του τίτλου της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας που είχε πάρει στις ΗΠΑ. Μέχρι το World Cup του 1998 μεσολαβούσε όμως η πρόβα τζενεράλε. Τον Δεκέμβριο του 1997 η Βραζιλία πήρε μέρος στο Confederations Cup και ο Ronaldo «έλαμψε» ξανά. Σκόραρε τέσσερις φορές και ας μην έβαλε ούτε ένα γκολ στην φάση των ομίλων, όπου η ομάδα του κέρδισε 3-0 την Σαουδική Αραβία, ήρθε 0-0 με την Αυστραλία και επικράτησε με 3-2 του Μεξικού. Ο 21χρονος τότε επιθετικός άνοιξε τον «λογαριασμό» του στα ημιτελικά με ένα γκολ στο 2-0 επί της Τσεχίας και στο 6-0 του τελικού κόντρα στην Αυστραλία έκανε hat-trick.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας η Selecao ήταν το απόλυτο φαβορί. Ο Ronaldo είχε γίνει ο νεαρότερος παίκτης που παίρνει την Χρυσή Μπάλα και προερχόταν από μία εξαιρετική πρώτη χρονιά στην Ιταλία με την Inter, αλλά κανένας από τους δύο δεν ξεκίνησε καλά το τουρνουά. Η Βραζιλία κέρδισε με τα χίλια ζόρια 2-1 την Σκωτία στην πρεμιέρα, με ένα δικό του γκολ επικράτησε 3-0 του Μαρόκου και έχασε 2-1 από τη Νορβηγία. Παρόλα αυτά προκρίθηκε ως πρώτη από τον όμιλο της. Στα νοκ άουτ παιχνίδια αρχικά φάνηκε πως το «φαινόμενο» πήρε μπροστά. Έβαλε δύο γκολ στο 4-1 επί της Χιλής για την φάση των «16», αλλά στα προημιτελικά οι Βραζιλιάνοι τα βρήκαν σκούρα με την Δανία. Έχαναν 1-0, ισοφαρίστηκαν 2-2 και τελικά κατάφεραν να περάσουν με 3-2 χωρίς δικό του τέρμα.

Στα ημιτελικά ο Ronaldo άνοιξε το σκορ στο 1-1 με την Ολλανδία, όμως η πρόκριση κρίθηκε στα πέναλτι. Ο τελικός με την διοργανώτρια Γαλλία είχε χαρακτηριστεί από πολλούς ως ο αγώνας που θα ξεπερνούσε ακόμα και τον Pele αν οδηγούσε την Βραζιλία στην κορυφή. Δυστυχώς όμως εξελίχτηκε σε μία από τις χειρότερες στιγμές της καριέρας του. Η είδηση πως δεν είναι σε θέση να αγωνιστεί έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία μερικές ώρες πριν από την σέντρα. Ο τελικός πέρασε σε δεύτερη μοίρα, καθώς όλοι ήθελαν να μάθουν τι συμβαίνει με τον Ronaldo. Άλλοι έκαναν λόγω για κρίση επιληψίας και άλλοι μιλούσαν για παρενέργειες που προκλήθηκαν από ένεση που έκανε στο τραυματισμένο του γόνατο προκειμένου να μπορέσει να αγωνιστεί.

Τελικά περίπου μία ώρα πριν από την έναρξη του αγώνα η Βραζιλία ανακοίνωσε πως θα τον έχει στην σύνθεση της. Τότε ήταν που ξεκίνησαν οι θεωρίες συνωμοσίας περί παρέμβασης της Nike. Η διαφημιστική αξία του Ronaldo ήταν τεράστια και η πιθανή απουσία του από τον τελικό θα έπληττε τα συμφέροντα της Nike σε μεγάλο βαθμό και έτσι εκείνη την εποχή λεγόταν πως έπαιξε μετά από δική της απαίτηση. Στο γήπεδο πάντως ήταν σκιά του εαυτού του. Η Γαλλία κέρδισε 3-0 χωρίς να συναντήσει καμία αντίσταση και το τι ακριβώς συνέβη με το «φαινόμενο» πριν το παιχνίδι παραμένει ακόμα και σήμερα ένα μεγάλο μυστήριο. Μάλιστα οι σοβαροί τραυματισμοί που υπέστη τα επόμενα χρόνια αποδίνονται από πολλούς στην συμμετοχή του σε αυτή την αναμέτρηση.

Παρόλα αυτά το 1999 πρωταγωνίστησε στην εκ νέου κατάκτηση του Copa America. Αν και προερχόταν από μία σεζόν με προβλήματα τραυματισμών έκανε θραύση στα γήπεδα της Παραγουάης. Με δύο γκολ από τον Ronaldo η Βραζιλία κέρδισε 7-0 την Βενεζουέλα στο πρώτο παιχνίδι και αφού επικράτησε με 2-1 του Μεξικού, τον είδε να σημειώνει το μοναδικό της τέρμα στο 1-0 απέναντι στην Χιλή. Στα προημιτελικά έβαλε το νικητήριο γκολ στο 2-1 επί της Αργεντινής, δεν σκόραρε στο 2-0 με το Μεξικό στα ημιτελικά και στον τελικό έκλεισε το σκορ στο 3-0 επί της Ουρουγουάης για να αναδειχτεί μαζί με τον Rivaldo πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με πέντε τέρματα.

Από τον Οκτώβριο του 1999 όταν και συμμετείχε στην φιλική αναμέτρηση με την Ολλανδία χρειάστηκε να περάσουν δυόμιση χρόνια για να φορέσει ξανά την φανέλα της εθνικής. Οι τραυματισμοί φαινόταν πως έχουν καταστρέψει την καριέρα του έως ότου κατάφερε να επανέλθει μέσα στο 2002. Οι καλές εμφανίσεις που είχε πραγματοποιήσει στις τελευταίες αγωνιστικές της Serie A με την Inter ήταν ενθαρρυντικές, όμως κανένας δεν περίμενε να τον δει να πρωταγωνιστεί στο World Cup. Η Βραζιλία είχε φτάσει στην διοργάνωση που φιλοξενήθηκε σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα χωρίς την βοήθεια του, αφού μπόρεσε να αγωνιστεί ξανά με τα χρώματα της τον Μάρτιο του 2002 στο φιλικό με την τότε Γιουγκοσλαβία. Κι όμως αυτός που φορούσε την φανέλα με το «9» στην πλάτη ήταν ο παλιός καλός Ronaldo.

Γκολ στο 2-1 επί της Τουρκίας, γκολ στο 4-0 επί της Κίνας και δύο τέρματα στο 5-2 επί της Κόστα Ρίκα. Η απόδοση του όπως και όλης της ομάδας είχε σκορπίσει ενθουσιασμό και αυτή ήταν απλά η αρχή. Ο Ronaldo σκόραρε και στο 2-0 με το Βέλγιο για την φάση των «16», παρότι δεν έβαλε γκολ στο 2-1 επί της Αγγλίας στα προημιτελικά σημείωσε το μοναδικό τέρμα της αναμέτρησης με την Τουρκία στα ημιτελικά και στον τελικό πέτυχε και τα δύο γκολ της Βραζιλίας στο 2-0 επί της Γερμανίας. Με άλλα λόγια η απόλυτη εξιλέωση, αφού ότι δεν μπόρεσε πριν τέσσερα χρόνια στην Γαλλία το πέτυχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 επιστρέφοντας θριαμβευτικά στο προσκήνιο. Πήρε ξανά την Χρυσή Μπάλα και έκανε επανεκκίνηση στην καριέρα του παίζοντας το υψηλότερο επίπεδο για ακόμα τέσσερα χρόνια με την Real Madrid που γι’ αυτά τα κατορθώματα του και μόνο έσπευσε να τον αγοράσει χρυσώνοντας την Inter.

Η κατάκτηση του World Cup σηματοδότησε την ολοκλήρωση της καλύτερης περιόδου της εθνικής Βραζιλίας μετά την εποχή του Pele (ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Selecao με 70 γκολ). Με πρωταγωνιστή τον Ronaldo οι Βραζιλιάνοι μέσα σε μια πενταετία πήραν τέσσερις τίτλους, επανέφεραν το θέαμα στο παιχνίδι τους (σ.σ. το 1994 στηρίχτηκαν παραδόξως για τα δεδομένα τους πιο πολύ στην άμυνα τους και στον σκληρό τρόπο παιχνιδιού) και αν το «φαινόμενο» δεν είχε αντιμετωπίσει τόσους πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς δεν αποκλείεται να τους είχε οδηγήσει σε ακόμα περισσότερες επιτυχίες.